حتما از جيم شريدان كارگردان ايرلندي "پاي چپ من" را ديده ايد. به تازگي "در آمريكا" ساخته سال ۲۰۰۲ او را ديدم. كاري بي نهايت قوي و در عين حال لطيف و تاثير گذار  با بازي سامانتا مورتون و  پدي كانسيدين. اين فيلم ۳ نامزدي اسكار را يدك مي كشد اما نه بعنوان يك فيلم هاليودي ، بلكه فيلمي مستقل و با حال و هواي شخصي خود را در ذهن تماشاگر ثبت مي كند. داستان فيلم روايت ورود يك خانواده ۴ نفره ايرلندي از كانادا به آمريكا و  سكونت آنها در منهتن است.

دو دختر ۵ و۹ ساله پدري در سوداي بازيگر شدن و مادري جوان كه به جاي معلمي مجبور است در يك بستني فروشي كار كند ، همه شور و هيجان اين خانواده كوچكند. بخشهاي خاصي از روايت  لحظه هاي مهم احساسي فيلم از ديد دوربين فيلمبرداري خانگي دختر بزرگتر خانواده است كه به گونه اي بار عاطفي خانواده را پس از مرگ ناگهاني پسر كوچك خانواده در پي يك حادثه به عهده گرفته است. فيلم با دنيا آمدن فرزند ديگري و در پي آن پذيرش قلبي مرگ فرزند درگذشته توسط پدر خانواده  به پايان مي رسد. داستان فيلم آنقدر روان روايت مي شود كه بازي زيباي دو دختر خانواده و منهتن رويايي را از نزديك لمس مي كنيم.