جبلی و طهماسب زوج تصویری دوست داشتنی هستند که شاید برای همه بچه های دیروز  و پریروز نوستالژی خنده های شاد و بی غل وغش کودکانه را زنده کنند. هرچند چهره های امروز این دو نشان می دهد که واقعا زمان زیادی از آن دوران طلایی گذشته و بچه ها بزرگ شده اند. به نظرم حضور این دو  به این دلیل هنوز جذاب است که این دو را خوب می شناسیم و دوست داریم و امیدواریم که بتوانند با فیلمهایشان و طنز کلامی و تصویری منحصر به فردشان اندکی از طعم سرخوشانه آن خنده ها را به ما بچه های دیروز برگردانند.

ديشب  بعد از شايد سالهاي سال ، شايد براي اولين بار بعد از انقلاب ، مسعود كيميايي به تلويزيون آمد و بينندگان "عزيز تر از جان! "  برنامه متفاوت و زيباي " دو قدم مانده به صبح" كه آخر شبها با اجراي محمد صالح علا روي آنتن شبكه چهار سيما مي رود ، توانستند تا پاي  گفتگوي زنده و مفصل فريدون جيراني و جواد طوسي با مسعود كيميايي  بنشينند. مسعود كيميايي ، اين غريزي ترين كارگردان مولف سينما قبل و پس از انقلاب كه از 24 سالگي وارد سينماي حرفه اي كشور شده و در 1348 و در  حدود 25 سالگي "قيصر" را ساخته و پس از آن و تا همين امسال فيلمساز بدون توقف و بحث برانگيز  سينماي ايران باقي مانده  ، قرار بود در اين گفتگو ضمن آسيب‌شناسي سينماي ايران و مخاطب، و اين كه يك فيلم موفق چه تاثيري بر ذهن مخاطب داشته باشد و فيلمسازان ما چقدر اين نكته را از بعد روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانه رعايت مي‌كنند، به مقايسه سينماي خود در قبل و بعد از انقلاب هم بپردازد.اما روند گفتگويي كه فريدون جيراني با مسعود شروع كرد و شرحهايي كه جواد طوسي به پاسخهاي مسعود داد، روند گفتگو را به ناگاه به سمتي تغيير داد كه كيميايي در پاسخ جيراني كه درباره چگونگي حضور جوانهايي مانند آن جانباز در "ضيافت" ، اشاره به سالها بي توجهي "دولت و مديران" به سينمايش و ناديده گرفتن او و فيلمهايش داشته باشد .

در ادامه هم كيميايي كه معلوم بود  هنوز از اتفاقهايي مانند توقيف "خط قرمز" و روند اتفاقهايي كه برايش بعد از آن طي بيش از يك دهه در سينماي ايران افتاد ناراحت است ، به اين نكته  اشاره كرد كه تنها همين "ضيافت " بوده كه كمي تحويل گرفته شده و پس از آن هم او سياست "هدايت و حمايت" را برنتافته و اين شده كه به سمت فيلمهاي كم هزينه و كوچك خود روي آورده است.

با تمام تلاشي طوسي و جيراني در تلطيف ماجرا و نيز اشاره تلويحي به بي مهري به كيميايي پس از انقلاب داشتند ، كيميايي بالاخره پس از سالها آنهم از طريق تلويزيون توانست حرف انگار فروخورده خود را بزند و گفتگوي برنامه انقدر جذاب بود كه تقريبا خيلي از حرفها و سوالها پرسيده نشد و اي كاش كه چنين گفتگوهاي صريح و ارزشمندي با ديگر فيلمسازان ارزشمند و بحث برانگيز سينماي كشورمان نيز انجام شود. از حق نگذريم. بجز يك قسمت از برنامه "مشاهير سينما" كه آنهم محصول شبكه چهار تلويزيون فرانسه بود و درباره و با حضور "عباس كيارستمي" بود كه  10 سال پيش پخش شد و يا يك قسمت از برنامه "حرفه اي ها "  با مجري گري احمد نجفي كه به گفتگو با "داريوش مهرجويي"  پرداخته بود ، در همه اين سالها و با پخش اينهمه برنامه درباره فيلمهاو كارگردانهاي آمريكايي از همه شبكه هاي سيما، آيا گفتگو با فيلمسازان ارزشمند خودمان تا به حال دستمايه برنامه ها "فرهيخته و فرهنگي" سيما شده است؟